الا گلدان دانه دانه

جان چرا هستی سرغار بپیشانی ترش نیستم روادار علا بلدان دانم

تمام شهر نیویورک را بگردی نیابی مثل من به جان یاری

که پیرانی جاناید من خدت میکنم با کردی شالاید علا بلدان دانم ندانستم

خبرگیرایت بیایم خجالت میکشم از دوست خالی ستار آسمان هست ریزه

ریزه مگر عبر سیاه از قبل خیزت الا گلدان دانه خدا جانم را

باران بسازید سر زلفه یار جانم بریزت دستت رو نشانی مرا

تو که ای به مقصد میرسانی الا گلدانه دانه ترا قصم میدم با شیر دریا

به جای من دگر کس رو نشانی الا گلدانه دانه الا یارجان چطور