నిన్ను చూడగానే నన్ను నేనే మరిచేనే

నిన్ను చూడగానే నన్ను నేనే మరిచేనే! నిన్ను చూడగానే మనసు

ఒదిగి నీతో ఉన్న క్షణం. అలలు తీరాలను తాకి కాలి అందెలు మ్రొగితె,

మనసు తాళం కలిసి నీ అడుగు ఇంట్లో వేసిన వేళ ఇల్లు ఆలయమై.

నుదుటన కుంకుమలా నీ గుర్తు నాలో మెరిసి, సింధూరం రంగులా నిన్ను చూసిన తరుణం.

కుసుమంలా ఈ బంధం మెల్లగా వికసించి, మాటలు లేక మనసులు కలిసి. నిన్ను చూడగానే నన్ను

నేనే మరిచేనే! నీ పెదవులు పలికే మాట నా

భావాలు ఒక్కటై ఆ స్వరం వినగానే అమృతనమై సందేహం వచ్చినా జవాబు నీవే అని,

తడబడిన వేళ నమ్మకం నీవే అని. నిన్ను తెలిసిన ప్రతిరోజూ నన్ను నేను తెలుసుకుని