ਤੇਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਦਾ ਅਫਸੋਸ

ਹਾਂ, ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਂ ਯਾਦਾਂ। ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਂ ਲੈ ਕੇ ਬੈਠਾ ਕਈ ਰਾਤਾਂ ਰਾਤਾਂ।

ਪਰ ਅੱਜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਸੱਜ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਕਿਵੇਂ ਆਖਾਂ ਆਖਾਂ।

ਜੁਗਰੂਰ ਸੀ, ਉਹ ਫਿਜ਼ੂਲ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕਸੂਰ ਸੀ।

ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਨੂਰ, ਮੈਂ ਸੀ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਤੈਨੂੰ ਕਰਤਾ ਦੂਰ ਉਹ ਬੇਕਸੂਰ।

ਕਿੰਝ ਗੈਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੰਨ, ਮਿਲਿਆ ਮੇਰੇ ਅਪਣੇ ਨੂੰ ਗੈਰ ਬਣ। ਇਹ ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ

ਦਿਲ ਕਰਤਾ ਝੂਰ ਤੇਰਾ। ਤੇ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵੇਖੀ, ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ

ਵੇਖ ਨਾ ਪਾਇਆ ਮੈਂ ਚੱਲਾ ਚੱਲਾ। ਕਰਦਾ ਸੀ ਵੜਿਆਂ ਨਾਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਗੱਲਾਂ।

ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਮਰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਮੈਂ ਕੱਲਾ ਕੱਲਾ। ਹੁਣ ਕਿਉਂ ਅਫਸੋਸ ਹੋਇਆ?