Huragan w masce uśmiechu

Weszła w mój świat, jakby wszystko było jej. Uśmiech jak maska,

pod spodem tylko cień. Mówią, że ma serce. Ja widziałem,

że to blef, bo każdy, kto jej ufał, kończył z nożem w plecach gdzieś.

Gra w swoje gry, a pionki to ludzie. Kłamstwo ma we

krwi. Nawet kiedy śpi, to knuje. Patrzysz w jej oczy niby błyszczą,

niby gloch, ale zimne jak szkło. Nie poczujesz w nich nic,

bro. Ona nie zna litości, tylko własny plan. Robi krok po

kroku, żebyś spadł tam, gdzie sam. Z uśmiechem na twarzy,