Kum ve Taşın Aşkı

Kum yürür adım adım. Rüzgar yüzüme vurur. Senin kokun

hâlâ orada. Bir taş kadar suskunum ben. Bir an kadar sen.

Ne savaş kaldı, ne tahta yer. Sadece biz varız ve biraz sessizlik.

Tut elimi düşerken geceye. Söz verme. Ama gitme de kum gibi

savrulurum yokluğuna. Taş gibi donar kalbim sen gidince.

Bir şehir yıkıldı içimde adını bile unuttum. Ama bir ses, bir

bakış yeniden yaktı beni. Kader bize oyun oynar. Biz yine yanarız.

Tut elimi düşerken geceye. Söz verme. Ama gitme de kum