Na krawędzi pragnienia i lęku

Noc trzyma puls, a ja trzymam strach. Rozsądek mówi - nie idź

tam. Każdy twój ruch przesuwa mnie w cień. Gdzie myśl o

Tobie ma własny sens. Nie ma dotyku, a skóra drży. Cisza jest bliżej,

niż każde my. Im dłużej stoję na liniach dwóch. Tym bardziej czuję, że tracę grunt.

Jeszcze mam wybór, jeszcze mam czas. Jeszcze mogę ooodwrócić twarz, ale twój oddech

łamie mi głos i każdy nie brzmi jak choć. To pragnienie kradnie mi ster.

Zabiera mi spokój, zabiera mi tlen. Chcę być wolny, a jednak wiem, że każda myśl

budzi mój leeeęk. Nie chcę należeć, nie chcę uciec. Utknąłem dokładnie tu, na krawędzi,