The Enemy's Sweet Disguise

சத்ரு எப்போழும் சங்களகளை மிடாயாயும் மல்ஸரம் ஆகோஷமாயும் வேஷம் மாடி களிக்கும். இந்நால் நீங்கள்

ஒருக்களும் நிழலுகளில் நிறுத்தம் செய்யான் உத்தேசிச்சிருந்தில்ல. வெளிச்சுத்தில்க அவருடையிடையில் நின்னு

புரத்து வந்து வேற்பிரியுகா, என்னு கர்த்தாவு அருளிச்சையின்னு, நான் நிங்களை ஸ்வீகரிக்கும். ரண்டு கொருந்திர

ராவில ஆறமணி கழிஞ்சு 17 மினிட்டு. குடும்பமே, கேள்க்கூ. மறணத்து லோகம் அதன்னு

பேரு மாட்டி, வீண்டும் பாக்கி செய்து, முகலில் அல்பம் பஞ்சசார விதரியிருக்காம்.

பக்ஷயாதன்னு வேருகள் ஒருக்கிலும் மாறியிட்டில்ல. மறிச்சவரை ஆதரிக்குந்தனுள்ள ஒரு ராத்ரியாய ஸேவின் தேவம் அஷுத்தம் என்று

விளிச்சதின்னு நீங்கள்க்கு சுதீகிரிக்கான் களியில்ல. வெளிச்சமும் இருட்டும் கலர்த்தி விசுத்தி நிலநில்கும் என்று

பிரதீக்ஷிக்கான் நீங்கள்கு களியில்ல. என்னிட்டு